ระยะเขี้ยวอิเล็กโทรด

ระยะห่างเขี้ยว (gap) คือช่องอากาศเล็ก ๆ ตรงปลายสุดของหัวเทียน ซึ่งเป็นจุดที่ประกายไฟกระโดดข้ามจริง ๆ ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อย — แค่เศษเสี้ยวของมิลลิเมตร — แต่กลับเป็นตัวกำหนดว่าเครื่องยนต์ของคุณจะจุดระเบิดได้สะอาดหมดจด เกิดคราบเขม่า ทำงานสะดุด หรือค่อย ๆ เผาผลาญคอยล์จุดระเบิดให้พังไปเงียบ ๆ ข่าวดีก็คือ ต่างจากค่าความร้อน (heat range) ตรงที่ระยะห่างเขี้ยวนั้น ปรับได้ แต่ข้อควรระวังคือ มันถูกกำหนดโดยผู้ผลิตเครื่องยนต์ ไม่ใช่ยี่ห้อหัวเทียน และการตั้งผิดมีผลกระทบที่เป็นรูปธรรม

ระยะห่างเขี้ยวคืออะไรกันแน่

ระยะห่างเขี้ยวคือระยะระหว่างเขี้ยวกลาง (centre electrode) กับเขี้ยวกราวด์ (ground electrode) (แถบโลหะเล็ก ๆ ที่งอคร่อมอยู่ตรงปลาย) เมื่อคอยล์ส่งกระแสไฟฟ้าแรงดันสูงออกมา ประกายไฟจะต้องกระโดดข้ามช่องว่างนั้น — และประกายไฟที่กระโดดข้ามระยะห่างนี้เองที่จุดระเบิดส่วนผสมอากาศกับเชื้อเพลิง

ค่าทั่วไปอยู่ในช่วงประมาณ 0.6 มม. ถึง 1.1 มม. ขึ้นอยู่กับเครื่องยนต์ ฟังดูเหมือนไม่มีอะไร แต่แรงดันไฟฟ้าที่ต้องใช้เพื่อกระโดดข้ามช่องว่างจะเพิ่มขึ้นอย่างชันมากเมื่อระยะห่างมากขึ้น ดังนั้นความต่างเพียงไม่กี่ในสิบของมิลลิเมตรก็เปลี่ยนทุกอย่างได้

ควรรู้ไว้

ระยะห่างเขี้ยวที่ถูกต้องเป็นค่าจำเพาะของเครื่องยนต์ ไม่ใช่ค่าจำเพาะของหัวเทียน หัวเทียนรหัสเดียวกันสามารถใช้กับเครื่องยนต์ได้หลายรุ่น โดยแต่ละรุ่นอาจต้องการระยะห่างที่ต่างกัน จงยึดตัวเลขจากคู่มือรถหรือคู่มือเครื่องยนต์ (หรือสติกเกอร์ใต้ฝากระโปรง) เสมอ อย่ายึดจากกล่องหัวเทียนเพียงอย่างเดียว

เล็กไป ใหญ่ไป: ทำไมจึงสำคัญ

ระยะห่างเล็กเกินไป

ระยะห่างใหญ่เกินไป

นี่คือจุดแลกเปลี่ยนสำคัญ: ระยะห่างที่กว้างกว่าให้ประกายไฟที่ใหญ่และร้อนกว่า ก็ต่อเมื่อระบบจุดระเบิดสามารถจ่ายไฟให้ได้ — แต่ถ้าดันมากเกินไปจนระบบจ่ายไม่ไหว คุณก็จะสูญเสียประกายไฟไปทั้งหมด

ระยะห่างเขี้ยวทั่วไปตามการใช้งาน

กรณีการใช้งานระยะห่างทั่วไปหมายเหตุ
เครื่องยนต์เล็ก (เครื่องตัดหญ้า เลื่อยยนต์ เครื่องปั่นไฟ)0.6 – 0.8 มม.มักเป็นหัวเทียนเขี้ยวกราวด์เดี่ยว ดูคู่มือของอุปกรณ์
เครื่องยนต์รถคลาสสิก / รถเก่า (ใช้ทองขาวหรือระบบจุดระเบิดอิเล็กทรอนิกส์ยุคแรก)0.7 – 0.9 มม.พลังงานจุดระเบิดอ่อนกว่า — ตั้งระยะห่างให้ค่อนข้างแคบไว้
รถยนต์ใช้ถนนยุคใหม่ (coil-on-plug ระบบจุดระเบิดพลังงานสูง)0.9 – 1.1 มม.คอยล์แรงรองรับระยะห่างที่กว้างกว่าเพื่อประกายไฟที่เต็มที่
มอเตอร์ไซค์ เครื่องยนต์เล็กรอบจัด0.6 – 0.8 มม.ระยะห่างที่แคบกว่าจุดระเบิดได้แน่นอนที่รอบสูง
เครื่องยนต์เทอร์โบ / อัดอากาศมักแคบกว่าความดันในกระบอกสูบที่สูงทำให้ประกายไฟกระโดดข้ามยากขึ้น — ผู้สร้างเครื่องหลายคนจึงปิดระยะห่างให้แคบลงเล็กน้อย

นี่เป็นเพียงช่วงค่าโดยประมาณ ตัวเลขในคู่มือของคุณคือคำตอบสุดท้ายเสมอ

วิธีวัดระยะห่าง

ใช้เกจวัดแบบลวด (wire feeler gauge) (ชุดลวดกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางที่ทราบค่า) ไม่ใช่เกจแบบแผ่นแบน เกจแบบแผ่นแบนจะวางพาดบนจุดที่นูนสูงและอ่านค่าได้ใหญ่กว่าระยะห่างที่แท้จริง โดยเฉพาะเมื่อเขี้ยวสึกไม่สม่ำเสมอแล้ว ด้วยเกจแบบลวด คุณจะสอดลวดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางถูกต้องผ่านช่องว่าง โดยมันควรผ่านได้แบบฝืดเล็กน้อย ไม่ใช่หลุดลอดไปเฉย ๆ และไม่ใช่ติดขัด

วิธีปรับตั้งระยะห่าง

การปรับทำได้โดยค่อย ๆ ขยับเฉพาะเขี้ยวกราวด์ (แถบที่งอ) เท่านั้น:

อย่างัดดันกับเขี้ยวกลางเด็ดขาด การงัดหรือดันเขี้ยวกลาง — หรือฉนวนเซรามิกที่ล้อมรอบมัน — อาจทำให้ฉนวนแตกร้าวหรือทำให้ปลายเขี้ยวเอียงผิดตำแหน่ง จงทำงานกับแถบกราวด์เสมอ และอย่าออกแรงฝืน

ควรรู้ไว้

หัวเทียนเขี้ยวเส้นเล็กแบบอิริเดียมและแพลทินัมมักถูกตั้งระยะห่างมาจากโรงงานแล้ว และมีความเปราะบาง ปลายโลหะมีค่านั้นเล็กจิ๋วและแตกหักง่าย การตรวจสอบระยะห่างเบา ๆ นั้นทำได้ แต่การออกแรงฝืนแถบ หรือปล่อยให้เกจเกี่ยวติดกับปลายเขี้ยวกลาง อาจทำให้ปลายอิริเดียมหรือแพลทินัมหักและทำให้หัวเทียนเสียได้ ถ้าระยะห่างถูกต้องอยู่แล้วตั้งแต่แกะกล่อง — ก็ปล่อยไว้อย่าไปยุ่ง

หัวเทียนที่สึกคือระยะห่างที่ค่อย ๆ กว้างขึ้น

ระยะห่างไม่ได้คงที่ไปตลอดอายุการใช้งาน ทุกครั้งที่เกิดประกายไฟจะกัดกร่อนโลหะจากเขี้ยวไปทีละนิด ดังนั้นระยะห่างจึงค่อย ๆ กว้างขึ้นเมื่อหัวเทียนเก่าลง ระยะห่างที่ขยายเกินค่ามาตรฐานไปมากคือสัญญาณที่ชัดเจนที่สุดว่าหัวเทียนนั้นหมดสภาพแล้ว อย่ามัวแต่ปิดระยะห่างซ้ำ ๆ ไปเรื่อย — นั่นเป็นแค่การแก้ขัด เมื่อเขี้ยวสึกกร่อนจนเห็นได้ชัด ให้เปลี่ยนหัวเทียน

ความผิดพลาดที่พบบ่อย

ความผิดพลาดคลาสสิกคือการนำหัวเทียนชุดใหม่ออกจากกล่องมาใส่เลยโดยถือว่าระยะห่างถูกต้องแล้ว ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรม: อู่แห่งหนึ่งใส่หัวเทียนทองแดงใหม่ที่ตั้งระยะห่างไว้ 1.0 มม. ลงในเครื่องยนต์เล็กรุ่นเก่าที่กำหนดไว้ที่ 0.7 มม. เครื่องสตาร์ตติดยาก จุดระเบิดผิดจังหวะเวลาเร่ง และคอยล์จุดระเบิดร้อนจัดเพราะพยายามกระโดดข้ามระยะห่างที่ใหญ่เกินไป ใช้เวลาห้านาทีกับเกจวัดแบบลวดเพื่อปิดระยะห่างของหัวเทียนแต่ละหัวให้เหลือ 0.7 มม. — แล้วเครื่องก็ทำงานได้สมบูรณ์แบบ หัวเทียนไม่เคยบกพร่อง ที่ผิดคือระยะห่างต่างหาก

สรุปสั้น ๆ