# ความยาวเกลียว

> ความยาวเกลียวคือความยาวของส่วนที่เป็นเกลียว (เช่น 19 mm); หากผิดจะส่งผลเสียต่อการเผาไหม้และอาจทำให้เครื่องยนต์เสียหาย

ระยะจุ่ม (reach) เป็นสเปกหัวเทียนที่นึกภาพง่ายที่สุด และเป็นหนึ่งในสเปกที่ทำพลาดจนเสียหายร้ายแรงได้ง่ายที่สุด มันคือ**ความยาวของเกลียวที่ขันเข้าไปในฝาสูบและยื่นเข้าไปในห้องเผาไหม้** ถ้าผิด กรณีดีที่สุดคือเกลียวมีคราบคาร์บอน กรณีเลวร้ายที่สุดคือหัวเทียนชนลูกสูบ นี่คือสิ่งที่ระยะจุ่มทำจริง ๆ และเหตุผลที่มันต้องตรงกับฝาสูบของคุณเป๊ะ

## ระยะจุ่มคืออะไรกันแน่

ระยะจุ่มคือระยะจาก**ฐานซีลของหัวเทียน** (จุดที่ซีลแนบกับฝาสูบ) ถึง**ปลายเกลียว** พูดอีกอย่างคือ ส่วนเกลียวเดินทางลึกเข้าไปในฝาสูบแค่ไหน และปลายจุดระเบิดไปอยู่ลึกแค่ไหนในห้องเผาไหม้

เกือบทุกครั้งจะระบุเป็นมิลลิเมตร แต่ค่าคลาสสิกมาจากเศษส่วนระบบนิ้วโดยตรง:

- **19 มม.** = 3/4" ระยะจุ่มยาว พบบ่อยบนเครื่องรถยนต์และมอเตอร์ไซค์สมัยใหม่ส่วนใหญ่
- **12.7 มม.** = 1/2" ระยะจุ่มปานกลาง พบในเครื่องยนต์รุ่นเก่าหรือขนาดเล็กหลายรุ่น
- **11.2 มม.** = 7/16" ระยะจุ่มสั้น พบทั่วไปในเครื่องเล็ก เครื่องตัดหญ้า และเครื่องวินเทจบางรุ่น

## ทำไมระยะจุ่มจึงสำคัญยิ่ง

ระยะจุ่มทำงานสองอย่างพร้อมกัน และทั้งคู่ต้องถูกต้อง

อย่างแรก มัน**กำหนดตำแหน่งของประกายไฟ** เปลวไฟต้องเริ่มในจุดที่ถูกต้องเพื่อแผ่ผ่านห้องเผาไหม้ได้อย่างหมดจด ประกายไฟที่อยู่ในจุดที่ถูกต้องจะจุดให้เกิดหน้าเปลวไฟที่แข็งแรงและสม่ำเสมอ ส่วนประกายไฟที่จมลึกเกินไปหรือยื่นออกไปไกลเกินไปจะจุดได้แย่

อย่างที่สอง และนี่คือส่วนที่ต่อรองไม่ได้ ปลายจุดระเบิดต้อง**เว้นระยะพ้นลูกสูบและวาล์วได้จริง** หัวเทียนยื่นเข้าไปในพื้นที่ที่ชิ้นส่วนโลหะเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว ห่างกันแค่ไม่กี่มิลลิเมตร ระยะจุ่มคือสิ่งที่รับประกันว่าหัวเทียนหยุดก่อนถึงชิ้นส่วนที่เคลื่อนที่เหล่านั้น

### ยาวเกินไป

ถ้าระยะจุ่มยาวกว่ารูเกลียวในฝาสูบ เกลียวส่วนเกินจะยื่นออกไปในห้องเผาไหม้ **เกลียวที่โผล่ออกมาเหล่านั้นจะสะสมคาร์บอน**และร้อน เป็นจุดร้อนแดงที่อาจกระตุ้นพรีอิกนิชัน เมื่อคุณพยายามถอดหัวเทียนในที่สุด เกลียวที่มีคราบคาร์บอนจะสู้คุณ และหัวเทียนตัวถัดไปก็จะลง**แบบเกลียวปาด** ทำให้ฝาสูบพัง และกรณีเลวร้ายที่สุด หัวเทียนที่ยื่นออกมาจะ**ชนยอดลูกสูบหรือวาล์ว** นั่นไม่ใช่ปัญหาหัวเทียนบอด แต่คือวาล์วงอ ลูกสูบทะลุ เครื่องพังเป็นเศษเหล็ก

### สั้นเกินไป

ถ้าระยะจุ่มสั้นเกินไป ประกายไฟจะอยู่**ลึกหลบ**ขึ้นไปในโพรงของฝาสูบ เปลวไฟต้องไต่ออกจากโพรงนั้นก่อนจะแผ่ออกได้ การจุดจึงอ่อนและการเผาไหม้ไม่สมบูรณ์ ขณะเดียวกัน**เกลียวล่างของฝาสูบก็โผล่**อยู่ในห้องเผาไหม้และมีคราบคาร์บอน ทำให้หัวเทียนระยะจุ่มที่ถูกต้องตัวถัดไปอาจขันลงไม่สนิทด้วยซ้ำ

ควรรู้ไว้

การใส่หัวเทียน**ระยะจุ่มยาวเกินไปในฝาสูบที่สั้น**เป็นหนึ่งในความผิดพลาดที่ทำลายเครื่องยนต์มากที่สุดเท่าที่ทำได้ หัวเทียนอาจชนลูกสูบตั้งแต่หมุนเครื่องครั้งแรก ถ้าคุณเจอคราบคาร์บอนสะสมในเกลียวฝาจากหัวเทียนสั้นตัวก่อน ให้**ไล่เกลียว**ด้วยตัวไล่เกลียว (ไม่ใช่ต๊าปตัด) ก่อนใส่หัวเทียนที่ถูกต้อง ไม่งั้นมันจะติดขัดและคุณจะเข้าใจว่า "ยาวเกินไป" ทั้งที่ปัญหาจริงคือเกลียวสกปรก

## ระยะจุ่มกับชนิดของฐานซีล

ระยะจุ่มไม่เคยมาเดี่ยว ๆ มันผูกติดกับวิธีที่หัวเทียน**ซีล**กับฝาสูบ ฐานซีลมีสองชนิด:

- **ฐานแบน (แบบปะเก็น):** แหวนอัด (crush washer) ทำหน้าที่ซีลรอยต่อ การขันจะอัดแหวน และวัดระยะจุ่มถึงฐานแบนนั้น
- **ฐานเรียวกรวย (conical):** ไม่มีแหวน กรวยมุม 60° ซีลแบบโลหะต่อโลหะโดยตรงเข้ากับกรวยที่ตรงกันในฝาสูบ

ทั้งสองแบบ**ใช้แทนกันไม่ได้** หัวเทียนฐานเรียวที่ใส่ในฝาฐานแบน หรือกลับกัน จะเปลี่ยนตำแหน่งที่ปลายจุดระเบิดไปอยู่ แม้ระยะจุ่มที่ระบุจะดูคล้ายกัน ให้จับคู่ชนิดฐานซีล*และ*ระยะจุ่มไปด้วยกันเสมอ

## ระยะจุ่มที่พบบ่อยแบบรวบรัด

ระยะจุ่มค่าเทียบเป็นนิ้วการใช้งานทั่วไป
**19 มม.**3/4"รถยนต์สมัยใหม่ส่วนใหญ่ มอเตอร์ไซค์ เครื่องสมรรถนะสูง
**17.5 มม.**~11/16"รถยนต์และมอเตอร์ไซค์รุ่นเก่าหลายรุ่น
**12.7 มม.**1/2"เครื่องเล็กและรุ่นเก่า เครื่องอุตสาหกรรมบางรุ่น
**11.2 มม.**7/16"เครื่องเล็ก เครื่องตัดหญ้า เครื่องวินเทจ
**9.5 มม.**3/8"เครื่องเล็กมาก / เครื่องเฉพาะทาง

## ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และรหัสบอกคุณได้อย่างไร

ความผิดพลาดคลาสสิกคือการเปลี่ยนหัวเทียนเป็นตัวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกลียวและหกเหลี่ยมเท่ากันแต่**ระยะจุ่มต่างกัน** เพราะมัน "ดูเหมือนกัน" และขันด้วยมือลงได้ มันลงเกลียวได้จริง จนกระทั่งมันชนก้นหรือทิ้งเกลียวให้โผล่ออกมา

ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรม

บนหัวเทียน NGK ตัวอักษรท้ายเข้ารหัสระยะจุ่มไว้ ลองดู **BPR6ES** เทียบกับ **BR6ES**: ตัว **P** หมายถึง**ระยะจุ่มแบบยื่น (projected) ที่ยาวกว่า** ถ้าตัด P ออก คุณก็ทำให้ระยะจุ่มสั้นลง ปลายจุดระเบิดจะถอยไปอยู่ลึกขึ้นในห้องเผาไหม้ เกลียวเดียวกัน ค่าความร้อนเดียวกัน แต่รูปทรงต่างกันโดยสิ้นเชิง ให้อ่านรหัสเต็มเสมอ ไม่ใช่แค่ตัวเลขค่าความร้อน

## สรุปสั้น ๆ

- ระยะจุ่ม = ความยาวของเกลียวที่ยื่นเข้าไปในห้องเผาไหม้ วัดจากฐานซีล
- มันกำหนดตำแหน่งประกายไฟ*และ*ต้องเว้นระยะพ้นลูกสูบและวาล์ว
- ยาวเกินไป: เกลียวที่โผล่มีคราบคาร์บอน เกิดจุดร้อน ถอดติด/เกลียวปาด และกรณีแย่สุดหัวเทียนชนลูกสูบ ทำเครื่องพัง
- สั้นเกินไป: ประกายไฟหลบลึกอ่อนแรง เปลวไฟแผ่ได้ไม่ดี และเกลียวฝามีคราบคาร์บอน
- ระยะจุ่มผูกกับชนิดฐานซีล (ปะเก็นเทียบกับเรียวกรวย) จับคู่ทั้งคู่ ห้ามดูแค่อย่างเดียว
- อ่านรหัสชิ้นส่วนทั้งหมด (เช่น ตัวท้ายของ NGK) ไม่ใช่แค่ตัวเลข ตัวอักษรเป็นตัวบอกระยะจุ่ม

---
*Source : [ความยาวเกลียว](https://www.thesparktwin.com/th/guide/portee/) — TheSparkTwin*